با چنان حوزه که آنجا داری

شدی آنجا که ببایست شدن

دوستانت همگی تقدیسی

گرد هم پارسی و پاریسی

چه غم از غم کده ما داری

اندر آن باغ که بر شاخه گل

آشیان ساخته ای چون بلبل