چه غم از غم کده ما داری

دوستانت همگی تقدیسی

گرد هم پارسی و پاریسی

با چنان حوزه که آنجا داری

اندر آن باغ که بر شاخه گل

آشیان ساخته ای چون بلبل

زیر سر کن ز ره مهر و وفا