خرج یک شب رفتن شمرانش لنگ

پس حلیم خواجه را هم می زنند

از مناعت بر فراز فرقدان

روز و شب « الفقر فخری » بر زبان

لیک « بابا» را دهد خرج فرنگ

شعرهایی گفته چون آب روان

از پی مضمون به هر جانب دوان