از مناعت بر فراز فرقدان

پاک تر ز افرشتگان آسمان

نان خود را خورده و جان می کنند

پس حلیم خواجه را هم می زنند

روز و شب « الفقر فخری » بر زبان

خرج یک شب رفتن شمرانش لنگ

لیک « بابا» را دهد خرج فرنگ