بداندیش زآنان می وجام خواست

بیاریم تا دلت خرم شود

به پیشش یکی خوان نهادندگرم

در او بره و مرغ و نان های نرم

چو می درنیامد به دشنام خواست

بزد پای بر خوانچه خوردنی

بیالود از آن فرش و گستردنی