و لیکن به صد حکمت آبستن است

سر مرد خونخواره در خاک به

ز ناپاک مردم ، جهان پاک به

قصاص ارچه خون را به خو ن شسنن است

به بادافره خون ، بریده سری

بود مایه عبرت دیگری

حکیمی در آن شهر پر داد و دین