نیامخته خویی که مخلوق راست

ولی من بر آنم که استاد اوی

بود دوری از مردم زشت خوی

چو با مردمان کم نشسته است و خاست

خیابان ندیده است و غوغای شهر

ز سور و ز ماتم نبرده است بهر

به عقل غریزیش کم خورده دست