نه زآنروکه با آب و بادیم جفت

همین کشتی و لشکر بی شمار

درآید « سراکوش » را برکنار

دگرکارگفتا تمام است ؟ گفت

همانگه بسنده است بادی بگاه

که تا خاک « کارتاژ» باز است راه

کنون ، گفت بر بندگان شه ، درست