دیگ در دیگ شد چو کله خام

چون در آن پیشه دید سستی خویش

پیشه دیگری گرفت به پیش

هیچ یک را به سر نبرد تمام

گشت ریشش دو موی و پیزی سست

مزد او لیک همچو روز نخست

خویش را نوبتی در آینه دید