که همی گفت و بر سر همی کوفت

باد سرد از برون نعره می زد

آتش اندر دل کلبه می سوخت

دختری ناگه از در درآمد

ای دل من ، دل من ، دل من

آه از قلب خسته بر آورد

در بر ما درافتاد و شد سرد