عده ای رفته ، یک عده می ماند

تا دم صبح می سوخت آتش

باد ، فرسوده ، می رفت و می خواند

مثل اینکه ، در آن دره ی تنگ

زیر دیوار از سرو و شمشاد

آه ، افسانه ! در من بهشتی است

همچو ویرانه ای در بر من