گل ، به همه رنگ و برازندگی

از خجلی سر به گریبان برد

ابر ، زمن حامل سرمایه شد

باغ ، ز من صاحب پیرایه شد

می کند از پرتو من زندگی

در بن این پرده ی نیلوفری

کیست کند با چو منی همسری ؟