ده از او دور و کسی گر آنجاست،

نیست از هیچ کسی آوایی.

مرده و افسرده همه چیز که هست،

نیست دیگر خبر از دنیایی.

همچو او زندگیش می گذرد:

خود او در آیش

و زن او به «نپار»ی تنهاست.