هیچ آوایی نمی آید از آن مردی که در آن پنجره هر روز

خالی است.

و درون دردناک من ز دیگر گونه زخم من می آید پر!

چشم در راه شبی مانند امشب بود بارانی.

وه!چه سنگین است با آدمکشی (با هر دمی رویای جنگ) این زندگانی.