و در پناه من به ظلمت خیس و غلیظ شب می پیوست، به رفت وآمد تعجیل می کرد.

و سرمای پاییزی استخوان های مرا لرزاند.

اما سایه ی دراز پاهایم که به دقت از نور نیم رنگ فانوس می گریخت

و من شتابم را بر او تحمیل می کردم.

و دلم در آتش بود.

و موج دریا از سنگ چین ساحل لب پر می زد.