صد شکوفه ز یکی جرعه بر این خاک ز چیست

تا نگویند که ساقی ز وفا برگشته ست

درده آن باده اول که مبارک باده ست

مگسل آن رشته اول که مبارک رشته ست

تا چه عشق ست که اندر دل ما بسرشته ست

بر در خانه دل این لگد سخت مزن

هان که ویران شود این خانه دل یک خشته ست