کز این هیمه نی شعله خیزد نه دود.

گرفتم به بانگی گلو بردرم

که در دم بسوزد چو خاکسترم،

گرفتم که تندر فشاندم؛ چه سود

گرفتم که فریاد برداشتم

یکی تیغ در جان شب کاشتم؛

مرا، تیغ فریاد برنده نیست