ببینی که از هول شب، اشک آب

کویر نفس مرده در گور تب؛

وامیدی به جا مانده گر نیز هست

به سودای عزلت در خانه بست،

بتوفد چنان کوره ی آفتاب.

برو مرد بیدار؛ اگر نیست کس

که دل با تو دارد، ممان یک نفس!