چون ما تو و من به هنگام دیدار نخستین

و این خود بار نخستین نبود، بر زمین و در همه ی زمین، که گفتنی سخنی بر لبی ناگفته می ماند.

و از آن پس، بسیارها گفتنی هست که ناگفته می ماند

که نگاه ما به هم درایستاد، و گفتنی ها به خاموشی در نشست

و از آن پس چه بسیار گفتنی هست که ناگفته می ماند بر لب آدمیان

بدان هنگام که کبوتر آشتی بر بام ایشان می نشیند