چشم اگر پیش رود، می بیند

بسته هر بانگی از این وادی رخت.

در پس پردهی از گرد و غبار

نقطهی لرزد از دور سیاه:

آدمی هست که می پوید راه.

تنش از خستگی افتاده ز کار.

بر سر و رویش بنشسته غبار.