نه هیچ عاقل بفریبدت به حیلت عقل

برآید از دل پاک و نماید احسانت

درون خویش اگر خواهدت دل ناپاک

ز ابلهی و خری می کشد به زندانت

نه پای بند کند جاده هیچ سلطانت

تو را که در دو جهان می نگنجی از عظمت

ابوهریره گمان چون برد در انبانت