هم شکستی ساغر (امروزهاشان) را

جامی از می چهره ای زآن حوریان دیدند

هم به (فرداهایشان) با کینه خندیدی

گور خود گشتند و ای باران رحمتها

قرنها بگذشت و بر آن نباریدی