من منتظر تا او بگوید، وقت اما وقت رفتن بود

بنشین! نشستم گپ زدیم اما نه از حرفی که با ما بود

او نیز مثل من زبانش در بیان درد الکن بود

او منتظر تا من بگویم گفتنی های مگویم را

گفتم که لب وا می کنم با خویشتن گفتم ولی بغضی

با دست هایی آشنا در من به کار قفل بستن بود

او خیره بر من، من به او خیره اجاق نیمه جان دیگر