من ولی در کار جان شستن، از غبار فردا هستم

کوچ مرغان را می بینم، موج ماهی ها را نیز

حیف انسانم و می دانم، تا همیشه تنها هستم

وقت دل کندن از دیروز است یا که پیوستن بر امروز

صفحه ای ماسه بر می دارم، با مداد انگشتانم می نویسم

من آن دستی که رفت از دست شما هستم

مرغ و ماهی با هم می خندند، من به چشمانم می گویم