بخسبد غریبانه در سوز تب

و تنها کس او در آئینه است

سیه جامه پوشد ز شام سیاه

بشب شیر نوشد ز پستان ماه

بآهنگ لالائی مرغ شب

بدان شام سرید که عریان تنی

شود گرم، با یاد پیراهنی