در این عالم ندارم همزبانی، به صد اندوه می نالم روا نیست

خدایا، وحشت تنهایی ام کشت، کسی با قصه ئ من آشنا نیست

شبم طی شد کسی بر در نکوبید، به بالینم چراغی کس نیفروخت

نیامد ماهتابم بر لب بام، دلم از این همه بیکانگی سوخت...

به روی من نمی خندد امیدم، شراب زندگی در ساغرم نیست