دستم به گرد گردن آن ماه حلقه شد، آمیخت آه من به نفس های گرم او!

او بود و عشق بود و صفا بود و آرزو، لبخند شوق بود و تمنای بوسه بود

بی تاب و بیقرار، نگاه گریز پا، هر لحظه سوی لعل لبش بال می گشود

چون شبنمی که لغزد بر چهر یاسمن، لغزید روی گونه او اشک شرم او

دل ها تپید و راه نظر بست اشک شوق، بر جان بی شکیب، شرار تب اوفتاد

آغوش تنگ تر شد و بازو فشرده تر، لرزید سینه ای و لبی بر لب اوفتاد!