بسی گفتند: «دل از عشق برگیر! که نیرنگ است و افسون است و جادوست!»

شراب جام خورشیدی، که جان را، نشاط از تو، غم از تو، مستی از توست.

به آسانی، مرا از من ربودی، درون کوره ی غم آزمودی

دلت آخر به سرگردانیم سوخت، نگاهم را به زیبایی گشودی

ولی ما دل به او بستیم و دیدیم، که این زهر است، اما! نوشداروست...!

چه غم دارم که این زهر تب آلود، تنم را در جدایی می گدازد

از آن شادم که در هنگامه درد؛ غمی شیرین دلم را می نوازد.