برگ ریزان جدایی زیر آوارم گرفت.

خواستم فریاد برآرم که: «آن دنیا کجاست؟»

بغض ها درهم گره شد، راه گفتارم گرفت.

کوچه باغ عشق را خاموش و غمگین سرزدم

شاید این او بود می آمد! پشیمان شرمگین

بی سخن، می رفت آیا نقش دیوارم گرفت؟

از وفای شعر شادم، وز تکاپوهای خویش