مصرع دوم · شماره 2فردا مرا چو قصه فراموش می کنیشاعرسایهاثرلب خاموشقالبغزلدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1امشب به قصه ی دل من گوش می کنی#2فردا مرا چو قصه فراموش می کنیانتخابشده3این در همیشه در صدف روزگار نیست#4می گویمت ولی توکجا گوش می کنی#5دستم نمی رسد که در آغوش گیرمت#دربارهٔ این سطرسطر شماره 2 از «لب خاموش» است.سطر پیشینامشب به قصه ی دل من گوش می کنی→سطر بعدیاین در همیشه در صدف روزگار نیست←
شاعرسایهشاعرسایهشاعرسایهشاعرسایه