مصرع دوم · شماره 4می گویمت ولی توکجا گوش می کنیشاعرسایهاثرلب خاموشقالبغزلدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1امشب به قصه ی دل من گوش می کنی#2فردا مرا چو قصه فراموش می کنی#3این در همیشه در صدف روزگار نیست#4می گویمت ولی توکجا گوش می کنیانتخابشده5دستم نمی رسد که در آغوش گیرمت#6ای ماه با که دست در آغوش می کنی#7در ساغر تو چیست که با جرعه ی نخست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «لب خاموش» است.سطر پیشیناین در همیشه در صدف روزگار نیست→سطر بعدیدستم نمی رسد که در آغوش گیرمت←