مصرع نخست · شماره 5دستم نمی رسد که در آغوش گیرمتشاعرسایهاثرلب خاموشقالبغزلدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.2فردا مرا چو قصه فراموش می کنی#3این در همیشه در صدف روزگار نیست#4می گویمت ولی توکجا گوش می کنی#5دستم نمی رسد که در آغوش گیرمتانتخابشده6ای ماه با که دست در آغوش می کنی#7در ساغر تو چیست که با جرعه ی نخست#8هشیار و مست را همه مدهوش می کنی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 5 از «لب خاموش» است.سطر پیشینمی گویمت ولی توکجا گوش می کنی→سطر بعدیای ماه با که دست در آغوش می کنی←