و هر مرغی ز نی شکر نگیرد

ز هر آهو نه صحرا مشک یابد

ز هر گاوی جهان عنبر نگیرد

ز هر نی ناله مشتاق ناید

چه داند لطف زهره زهره رفته

که او را گوشه چادر نگیرد

می جان را بجز جانی ننوشد