می جان را بجز جانی ننوشد

و هر مرغی ز نی شکر نگیرد

چه داند لطف زهره زهره رفته

که او را گوشه چادر نگیرد

که جسمانی می انور نگیرد

نه هر ابری حریف ماه گردد

که اختر را بجز اختر نگیرد