چه داند لطف زهره زهره رفته

ز هر گاوی جهان عنبر نگیرد

ز هر نی ناله مشتاق ناید

و هر مرغی ز نی شکر نگیرد

که او را گوشه چادر نگیرد

می جان را بجز جانی ننوشد

که جسمانی می انور نگیرد