که او را گوشه چادر نگیرد

ز هر نی ناله مشتاق ناید

و هر مرغی ز نی شکر نگیرد

چه داند لطف زهره زهره رفته

می جان را بجز جانی ننوشد

که جسمانی می انور نگیرد

نه هر ابری حریف ماه گردد