پروانه شد خیالم و با بوی گل گریخت

در باغ دل شکفت گل تازه ی امید

کز چشمه ی نگاه تو باران مهر ریخت

پیچید بوی زلف تو در باغ جان من

... آنجا که می چکید ز چشم سیاه شب

بر گونه ی سپید سحر و اشک واپسین

وز پرتو شراب شفق بر جبین روز