که می سوزی نهان از دیرگاهم

چرا پنهان کنم ؟ عشق است و ، پیداست

درین آشفته اندوه نگاهم

تو را می خواهم ای چشم فسون بار !

چه می خواهی ازین خاموشی سرد

زبان بگشا که می لرزد امیدم

نگاه بی قرارم بر لب توست