چه می خواهی ازین خاموشی سرد

درین آشفته اندوه نگاهم

تو را می خواهم ای چشم فسون بار !

که می سوزی نهان از دیرگاهم

زبان بگشا که می لرزد امیدم

نگاه بی قرارم بر لب توست

که می بخشی به شادی ها نویدم