نگاه بی قرارم بر لب توست

که می سوزی نهان از دیرگاهم

چه می خواهی ازین خاموشی سرد

زبان بگشا که می لرزد امیدم

که می بخشی به شادی ها نویدم

دلم تنگ است و چشم حسرتم باز

چراغی درشب تارم برافروز !