می کشد مرغ شباهنگ خروش

می رسد گاه یکی نغمه ی آشفته به گوش

نغمه ای گم شده از سینه ی نایی موهوم

بانگی آواره و شوم

می رود ابر و یکی سایه ی انبوه و سیاه

نرم و خاموش فرو می خزد از گوشه ی بام

آه ، دردی ست در آن اختر لرزنده که گاه