تا کی به مرگ دوست ، آسان می خوری سوگند

آن سان که مغزش نگاهان دراندرون ریزد ؟

در چشم تو ، ایا قبای مرگ

تنها و تنها بر تن همسایگان نیکوست ؟

اما نمی میری به جای دوست ؟

گفتار او ، حق بود

از خویش پرسیدم که ایا دیدگان او