وانگه بر آنچه کرد ، نگه کرد و خنده کرد

از من ربود و برد و ندانم کجا سپرد

او بود ، او که زندگیم را به خون کشید

چون آفتاب صبح که بر مرگ تیرگی

خندید و شمع سوخته را سرفکنده کرد