زیرا من از اندیشه ی بیگانگی ، هر روز

وین قطره ی سردی که با باد زمستانی

در می نوردد پشت دستم را

اشک است و باران نیست

در سرزمین دیگران سر بر زمین دارم

ور آستین چونان که می گویند

جای گواه عاشقان راستین باشد