ور آستین چونان که می گویند

اشک است و باران نیست

زیرا من از اندیشه ی بیگانگی ، هر روز

در سرزمین دیگران سر بر زمین دارم

جای گواه عاشقان راستین باشد

من اشکی از عشق کهن در آستین دارم

ناچار آماج نگاه من