ولی چون بدین آرزو ره ندارد

بدو گویم : آری کسی هست در من

که از وحشت تلخ در خاک خفتن

طلب می کنی هستی جاودان را

به جای یقین می نشاند گمان را

مرا قاتلی سنگدل می شمارد

که جان شب و روز را می ستانم