به جای یقین می نشاند گمان را

که از وحشت تلخ در خاک خفتن

طلب می کنی هستی جاودان را

ولی چون بدین آرزو ره ندارد

مرا قاتلی سنگدل می شمارد

که جان شب و روز را می ستانم

تو گویی که در پشت این کینه جویی