که جان شب و روز را می ستانم

ولی چون بدین آرزو ره ندارد

به جای یقین می نشاند گمان را

مرا قاتلی سنگدل می شمارد

تو گویی که در پشت این کینه جویی

نهان می کند وحشتی بیکران را

خدایا ! اگر نیکخواه منستی