یا دهان ما بگیر ای ساقی ور نی فاش شد

تا براندازد نقاب از هر چه آن مستور بود

ما دهان ها باز مانده پیش آن ساقی کز او

خمرهای بی خمار و شهد بی زنبور بود

آنچ در هفتم زمین چون گنج ها دُرنامنه بود

شهر تبریز ار خبر داری بگو آن عهد را

آن زمان کی شمس دین بی شمس دین مشهور بود