تا براندازد نقاب از هر چه آن مستور بود

ساقیا این معجبان آب و گل را مست کن

تا بداند هر یکی کو از چه دولت دور بود

جان فدای ساقیی کز راه جان در می رسد

ما دهان ها باز مانده پیش آن ساقی کز او

خمرهای بی خمار و شهد بی زنبور بود

یا دهان ما بگیر ای ساقی ور نی فاش شد